( 1 ) گوشها و چشمها و دلهاشان سودى برايشان نداشت ، چه نشانه هاى ( دانايى و توانايى ) خدا را انكار مىكردند ، و آنچه كه آن را ريشخند مىكردند بر سر ايشان فرود آمد ،
حديث
1
الامام علي « ع » : اللَّجاجة تسلّ الرّأي . « 1 »
( 2 ) امام على « ع » : ستيهيدن ( لجاجت و حقناپذيرى ) ، رأى ( و فكر ) را تباه مىسازد .
ح - آرزوگرايى
قرآن
1 * ( يُنادُونَهُمْ : أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ ؟ قالُوا : بَلى وَلكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الأَمانِيُّ ، حَتَّى جاءَ أَمْرُ الله ، وَغَرَّكُمْ بِالله الْغَرُورُ ) * ، « 2 » ( و آن روز ) منافقان ، مؤمنان بهشتى را گويند : مگر ما ( در مسجدها ، و در عرفات ، و در رمضان ) « 3 » ، با شما نبوديم ؟ بهشتيان گويند : چرا بوديد ، ليكن شما خود را فريفتيد ، و همواره بد مؤمنان خواستيد ، و شك و ناباورى پيشه ساختيد ، و فريب آرزوهاى خوش خورديد ، تا آنكه فرمان خدا ( مرگ ) در رسيد ، و ديو فريبكار شما را ، در كار خدا و سراى ديگر ، بفريفت ،
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » / 1170 ؛ عبده 2 / 186 .
« 2 » سورهء حديد ( 57 ) : 14 .
« 3 » از تفسير « كشف الاسرار » ، ميبدى ، 9 / 474 .