به « بيوتات » عطف مىكند كه يعنى غير از اين فروض هم باشد مثل اين فروض است ، مثلًا ممكن است كه اختلاف مهمى نداشته باشند ، ولى بالاخره شخصيتهاى متفاوتى دارند ، بعد ايشان استدلال مىكند به عموم ادله و روايت خاصى كه در ازدواج جويبر آمده است . مرحوم صاحب جواهر سپس شروع مىكنند به ذكر مثالهاى ديگرى كه بعضى از آنها مورد اشكال است .
بررسى مثالهاى صاحب جواهر
مىفرمايد : « و منجح بن رباح مولى على بن الحسين عليه السلام بنت ابن ابى رافع » و نكاح على بن الحسين عليه السلام مولاته و نكاح رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله عائشة و حفصه و نكاح العوام صفيّة و المقداد ضباعة بنت الزبير بن عبد المطّلب و عثمان و ابى العاص و عمر و عبد الله بن عمر بن عثمان و مصعب بن الزبير بنات رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و علىّ و الحسين عليهما السلام » . « 1 »
در مورد منجح بن رياح اختلاف نسخه هست كه آيا رباح است يا رياح ، على اى حال ؛ ايشان مىخواهند بفرمايند كه اين منجح از موالى على بن الحسين است و در روايت هست كه حضرت پيغام فرستاد كه ازدواج او و دختر ابن ابى رافع كه از عرب است واقع بشود و كانّه اين را صحيح فرض كردهاند . لكن اين مثال جواهر از دو جهت مورد اشكال است .
اشكال اول : اينكه شرح حال منجح بن رياح را در جايى پيدا نكردم ، بله يك منجح در رجال شيخ هست كه از شهداء كربلا بوده و اسم او در زيات ناحيه هم آمده است ، لكن آنجا ابن رباح ندارد ، بله يك منجح بن رباح در زمان امام باقر عليه السلام هست كه در ابتداء همان روايت جويبر و دلفاء آمده است كه ابو حمزه ثمالى مىگويد من در خدمت حضرت باقر سلام اللَّه عليه بودم كه مردى آمد و به حضرت
هامش
( 1 ) - جواهر الكلام : 30 ، 107 - 106 .