تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 5205

مساهمون:

ص٥٢٠٥

28 / 7 / 1382 دوشنبه درس شمارهء ( 569 ) كتاب النكاح / سال ششم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

خلاصهء درس اين جلسه :

مفاد آيه شريفه
« لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ »
و
« وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ »
- در جواز نكاح كفار و اهل كتاب با مسلمين - با هم تنافى دارند و يكى ناسخ ديگرى است . در اين جلسه ابتدا رواياتى كه سوره مائده را آخرين سوره و در نتيجه آيه
« وَ الْمُحْصَناتُ . . . »
را ناسخ مىدانند ، بررسى نموده كه علاوه بر ضعف سند ، دلالت آنها را نيز ناتمام مىدانيم و سپس رواياتى كه همين آيه را منسوخ مىدانند نقل و بررسى نموده ، دنباله آن را به جلسه بعد موكول مىكنيم . * * * در جلسات گذشته بحث كرديم كه بعضى آيات مثل
« لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ »
دال بر حرمت ازدواج با مطلق كفار است . در مقابل آيه شريفه سوره مائده «
أُحِلَّ لَكُمُ
. . .
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ
» نكاح با اهل كتاب را جايز مىداند . حال چگونه بايد بين آنها رفع تنافى نمود ؟

الف ) رفع تنافى بين آيات شريفه

قانون اوليه در رفع تنافى در اين گونه تعارضات ، معامله عام و خاص است ، كه خاص را مخصص بدانيم و بگوييم در اول نزول هم ، عموم عام مراد نبوده و حرمت نكاح مخصوص غير اهل كتاب است . و لكن چون سنت و دليل حجت بر ناسخيت داريم ، به اين معنا كه در زمان نزول ،
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 5205 | السيد موسى الشبيري الزنجاني / مؤسسه پژوهشی رای‌ پرداز