3 / 12 / 1381 شنبه درس شمارهء ( 513 ) كتاب النكاح / سال پنجم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
مستند قائلين به كفايت ده رضعه سه روايت است كه در اين درس راجع به يكى از آنها كه صحيحهء فضيل بن يسار است بحث مىشود .
محمد بن سنان كه در سند است ثقه است . و اشكال سندى به روايت وارد نيست كما اينكه اشكال متنى شيخ انصارى كه مطرح كرده « 1 » نيز وارد نيست و اشكال شيخ اين است كه انحصار نشر حرمت در ارتضاع از رضعهاى كه ملزَم به ارضاع است خلاف اجماع است . كما اينكه اشكال دوم « 2 » شيخ نيز كه مىفرمايند اين نقل شيخ معارض با نقل صدوق است كه با هم زيادةً و نقيضةً اختلاف دارند ، وارد نيست و نيز اشكال شهيد ثانى را متعرض مىشوند كه قيد به خواب رفتن بچه بعد از رضعات در رضاع محرِّم ، معتبر نيست . و كلامى از مجلسى اول و نيز مير داماد رحمه الله نقل و نقد مىشود .
* * *
مستند قائلين به كفايت ده رضعه :
ايشان به سه روايت تمسك كردهاند الف ) روايت فضيل بن يسار ب ) روايت مسعده ج ) روايت عمر بن يزيد . در سند روايت فضيل ، محمد بن سنان است كه مشهور او را ضعيف مىدانند ، ولى به نظر ما او ثقه است و از غُلات نيست بلكه غُلات خود را به او نسبت دادند و جعليّاتى را به نام او در كتابهايشان آوردهاند . البته
هامش
1 و 2 - احكام الرضاع للسيد الخوئى / 106 و 105