3 / 10 / 1381 سهشنبه درس شمارهء ( 480 ) كتاب النكاح / سال پنجم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس گذشته و اين جلسه :
بحث در مسئلهء 21 عروه بود و گذشت كه در مسئلهء كشف و نقل چهار نظريه است : كشف حقيقى ، كشف انقلابى ، كشف حكمى و نقل .
براى كشف حقيقى مرحوم آقاى حكيم چهار تصوير ذكر كردهاند و گذشت كه تصوير اول از اين چهار وجه به يكى از وجوه ديگر برمىگردد « 1 »
در اين جلسه ، ادامه بحث جلسه گذشته پىگيرى شده و مفاد
أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
تجزيه و تحليل گرديده و نظر نهايى استاد مد ظله از
أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
را مطرح خواهيم نمود .
* * *
1 - [ أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
دلالت مىكند كه عقد علت تامه براى حصول نقل و انتقال و مضمون عقد است ]
توضيح مطلب اين است كه قبل از مرحوم آقاى حكيم رحمه الله ، شيخ انصارى قدس سرّه نيز اين بحث را در مكاسب مطرح كرده كه
أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
[ مائده / 1 ] دلالت مىكند كه عقد علت تامه براى حصول نقل و انتقال و مضمون عقد است ، سپس اگر رضايت و اجازهء بعدى آمد كشف مىكند كه آن علت اثر خودش را داشته است .
اين مطلب به حسب ظاهرش بيّن البطلان است . زيرا فرض اينكه عقد علت تامه باشد و از طرف ديگر احتياج داشته باشد كه بعداً اجازه بيايد و با آن اجازه تأثير عقد را كشف كنيم ، تناقض صدر و ذيل است .
هامش
( 1 ) - مستمسك العروة 14 / 494