إلّا يأمرها . « 1 »
عموم روايت اقتضاء مىكند كه حتى پدر و مادر هم حق تزويج صغيره را ندارند كه با تخصيص ، آنها خارج مىشوند لكن وصىّ تحت عموم مىماند .
اين روايت را نيز مرحوم سبزوارى به عنوان تأييد و تأكيد ذكر نمودهاند .
8 - روايت دعائم الاسلام
عن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم : أنّه نهى ان تنكح المرأة حتى تستأمر . « 2 »
9 - صحيحه ابن ابى يعفور
عن ابى عبد الله عليه السلام قال : لا تنكح ذوات الآباء من الابكار الّا باذن آبائهنّ . « 3 » پس اذن وصى بىنتيجه است .
10 - روايت داود بن سرحان
كه ما معتبر مىدانيم ، « 4 » امام صادق عليه السلام در آن مىفرمايند : . . . و اليتمة فى حجر الرجل لا يزوّجها الّا برضاها . « 5 »
بنابراين ، صغيرهاى كه پدر ندارد رضايت خود او معتبر است و ديگرى نمىتواند او را عقد كند .
11 - روايت محمد بن اسماعيل بن بزيع
، قال : سأله رجل عن رجل مات و ترك اخوين و ابنة و البنت صغيره ، فعمد أحد الأخوين الوصىّ فزوّج الابنة من ابنه ، ثم مات ابو الابن المزوّج ،
هامش
( 1 ) - وسائل 20 : 284 / 25637 ، باب 9 ، از ابواب عقد النكاح ، ح 1 ، جامع الأحاديث 25 : 188 / 36828 ، همان باب ، ح . 1
( 2 ) - مستدرك ج 14 ، ص 319 ، ب 8 ، ح 1 ، جامع الأحاديث 25 : 189 / 36830 ، همان باب ، ح 3 .
( 3 ) - وسائل 20 : 277 / 25622 ، جامع الأحاديث 25 : 191 / 36842 ، همان باب ، ح 15 .
( 4 ) - ( توضيح بيشتر ) در سند روايت در كافى ، سهل بن زياد واقع است كه به عقيده استاد - مد ظله - ثقه مىباشد . البته روايت در فقيه 3 : 397 / 4396 با نام داود بن سرحان آغاز گرديده و طريق مشيخه فقيه 4 : 468 هم بىشك صحيح است ولى با عنايت به احتمال قوى بر گرفتن حديث از كافى ، دشوار است كه بدون تصحيح سند كافى ، روايت را معتبر دانست .
( 5 ) - وسائل 20 : 268 / 25596 ، باب 3 از ابواب عقد النكاح ، ح 3 ، جامع الأحاديث 25 : 191 / 36843 ، همان باب ، ح 16 .