21 / 07 / 1381 يكشنبه درس شمارهء ( 459 ) كتاب النكاح / سال پنجم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
بحث دربارهء ولايت وصىّ در عقد صغيره بود . در جلسه گذشته بعضى از روايات آن را خوانديم و در اين جلسه بقيّه آنها را نقل نموده و وجوهى كه براى جمع آنها گفته شده مورد نقد و بررسى قرار مىدهيم .
* * *
الف ) نقل و بررسى بقيّه رواياتى كه جهت حق داشتن وصى براى تزويج صغيره به آنها استناد شده است :
1 - صحيحه عبد الله بن سنان
عن ابى عبد الله عليه السلام قال : الذي بيده عقدة النكاح هو ولىّ امرها . « 1 »
2 - روايت رفاعة
قال : سألت أبا عبد اللَّه عليه السلام عن الذي بيده عقدة النكاح ؟ فقال : الولىّ الذي يأخذ بعضاً و يترك بعضاً و ليس له أن يدع كلّه » . « 2 »
مرحوم نراقى به اين دو روايت - كه در تفسير آيه شريفه
« أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ »
« 3 » وارد شده - استدلال كرده و فرمودهاند : منظور از كسى كه عُقدهء نكاح ( گره ازدواج ) به دست او است ولىّ زن مىباشد كه امور مربوط به زن به دست اوست ، و وصىّ شخص نيز كه امور فرزندان در دست اوست « 4 » ولىّ آنها مىباشد و مصداق
هامش
( 1 ) - وسائل 20 : 282 / 25632 ، ب 8 از ابواب عقد نكاح و اولياء عقد ، ح 2 ، جامع الأحاديث 25 : 204 / 36881 ، ب 54 ، از ابواب التزويج ، ح 3 .
( 2 ) - وسائل 20 : 282 / 25633 ، همان باب ، ح 3 ، جامع الأحاديث 25 : 204 / 36882 ، همان باب ، ح 4 .
( 3 ) - سورهء بقره ، آيه 237 .
( 4 ) - ( توضيح بيشتر ) البته شمول اين روايت نسبت به وصى مطلق كه ولايت در تمام يا نوع امور مربوط به زن دارد روشن است ، ولى شمول آن نسبت به وصى در خصوص امر تزويج نياز به بحث دارد .