شود .
پاسخ استاد : از جوابى كه به صاحب مدارك داده شد ، پاسخ اين كلام نيز روشن مىشود ، و آن اينكه ، چنانچه ملاحظه شد ، ميان دو طايفه اول از روايات نيز اخبار صحاح وجود دارد و لذا اگر قائل به تعارض روايات شديم و نتوانستيم بين آنها جمع كنيم از جهت سندى ، روايات مجوزه ترجيحى ندارد و بايد به مرجّعات ديگر مراجعه نماييم .
ترجيح دوم : روايات مجوزه موافق قرآن است .
فاضل مقداد صاحب تنقيح در مورد آيه شريفهء محل بحث
« . . . وَ أُمَّهاتُ نِسائِكُمْ وَ رَبائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ مِنْ نِسائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ »
مطلبى استثنائى دارد كه در هيچ جاى ديگر نيست و آن اين است كه ايشان مىفرمايند : جمله
« اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ »
فقط قيد
« أُمَّهاتُ نِسائِكُمْ »
است و بنابراين ، آيه قرآن نيز موافق با روايت مجوّزه است ، بيان ايشان اين است كه از عبارت
« وَ رَبائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ مِنْ نِسائِكُمُ »
استفاده مىشود كه شرط حرمت ازدواج با ربيبه مدخوله بودن زوجه است ، چرا كه قيد
« اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ »
معنايش اين است كه آن ربيبههايى كه به خانه خود شما آمدهاند و تحت تربيت شما قرار دارند پس معلوم مىشود كه مدت قابل توجّهى اين زن در خانه آن مرد است معمولًا اين معنا ، ملازمه با مدخوله بودن زن خواهد بود بنابراين ، ديگر نيازى نيست كه با عبارت
« اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ »
مدخوله بودن همسران را بيان كند ولى امهات نسائكم » مطلق است و مدخوله بودن نساء از آن استفاده نمىشود ، پس براى فرار از لغويت بايد عبارت
« اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ »
را قيد امهات نساءكم بدانيم ، نتيجه آنكه ، روايتهاى مجوّزه موافق كتاب است و بايد آنها را مقدم كنيم .
نظر استاد پيرامون كلام فاضل مقداد « رحمه الله »
اين فرمايش فاضل مقداد « رحمه الله » بسيار خلاف ظاهر است زيرا ، اولا : لازم مىآيد بين