18 / 10 / 1379 سه شنبه درس شمارهء ( 269 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
بحث در حرمت ابدى مادر زن بود ، آيا در حرمت نكاح او ، دخول به زوجه شرط است يا خير ؟ در جلسات گذشته ، تمسك به اطلاق آيهء شريفه
« وَ أُمَّهاتُ نِسائِكُمْ »
را بررسى كرديم و سپس به روايات مسأله پرداخته و برخى از رواياتى كه حرمت مادر زن را مشروط به دخول نمىدانست نقل نموديم . ( در ابتداء بحث اين جلسه ) امروز روايتى كه مربوط به حرمت ربيبه است بررسى مىكنيم ) و سپس نقل روايات تحريم امّ الزوجه را پى مىگيريم و به بررسى روايتى از احتجاج مىپردازيم و در ادامهء بحث ، وارد روايات مجوزه شده و اولين روايت مجوّزين را كه صحيحه منصور بن حازم است نقل كرده و اثبات مىكنيم كه دلالت اين روايت بر تحريم اقوى مىباشد .
بحث در اين بود كه آيا حرمت ازدواج با مادر زن مشروط به دخول به زن است ؟
چون در مسأله سوم عروه حرمت مادر زن در ربيبه همراه با يكديگر بيان شده است ، لذا روايات هر دو مسأله را در همين جا بررسى مىكنيم :
* * *
الف ) روايات حرمت مادر زن و ربيبه
1 ) روايت اول
: محمد بن يحيى عن احمد بن محمد بن عيسى عن أحمد بن محمد ابن أبى نصر قال سألت أبا الحسن عليه السلام عن الرجل يتزوج المرأة متعةً أ يحل له أن يتزوج ابنتها ( بتاتاً - متعةً ) قال لا « 1 » اين روايت صحيح السند است . و موضوع آن ازدواج با
هامش
( 1 ) جامع الاحاديث ج 25 / 546 كتاب نكاح ابواب ما يحرم بالتزويج و اليك و . . ج 7 رقم 37858 نقد عن التهذيب 7 / 277 و عن النكاح 5 / 422 و عن الفقيه 3 / 295