ب بررسى وجه احتياط در اين مسأله :
بحث در اين است كه در عبارت مسأله آمده است « فالاحوط المبادرة الى . . . » چه دليلى براى اين احتياط مىتوان اقامه نمود ؟
1 ) كلام مرحوم آقاى حكيم رحمه الله در وجه احتياط :
ايشان مىفرمايند : ممكن است سيد احتياط را به استناد اين مرسله آورده با شد .
عن الصادق عليه السلام من جمع من النساء ما لا ينكح فزنى منهن شيء فالاثم عليه « 1 » كه از اين استفاده كنيم گناه اين امر بر شوهر است . وجه ديگرى كه مرحوم آقاى حكيم براى احتياط ذكر كردهاند ، از باب نهى از منكر است .
2 ) بررسى كلام مرحوم آقاى حيكم رحمه الله
اشكال وجه فوق روشن است و بسيار مستبعد است كه نظر سيد به احتياط به جهت اين مرسله باشد . چون با تتبع و تفحصى كه در اين مسأله كرديم ، روشن شد كه اين مسأله در بين قدما اصلًا عنوان نشده است . « 2 » حال در چنين مسألهاى استناد به روايتى مرسل كه از نظر سند قابل اعتماد نيست و عمل مشهورى را نيز سراغ نداريم كه جبران ضعف سند نمايد ( بر مبناى كسانى كه عمل مشهور را جابر ضعف سند مىدانند ) بسيار مستبعد است ، لذا به نظر نمىرسد سيد به استناد اين مرسله و بر خلاف اصل ، قائل به احتياط شده با شد .
البته مرحوم آقاى حكيم گرچه منشأ احتياط سيد را اين مرسله دانستهاند ولى خودش به آن اشكال سندى مىنمايند .
ولى اين روايت علاوه بر اشكال سندى اشكال دلالتى هم دارد . زيرا ظهور آن در
هامش
( 1 ) وسائل ، ج 14 ، باب 17 من ابواب مقدمات النكاح ، ج 2
( 2 ) مرحوم آقاى خويى رحمه الله نيز مىفرمايد من نديدهام كه كسى مسأله را عنوان كرده باشد . تقريرات مبانى العروه ، ص 149 ، ج 1 كتاب النكاح