بيش از اين مدت ، نمىتواند صبر كند « 1 » . بنابراين به ضميمه نكات و مراتبى كه در روايات ديگر وارد شده ، انسان اجمالًا مطمئن مىشود كه معيار ، همين چهار ماه مىباشد و نظر معصوم نيز همين است .
6 ) نظر استاد - مدّ ظلّه
عمده وجهى كه براى اثبات حكم عدم جواز ترك وطى زوجه بيش از چهار ماه وجود دارد ، استدلال به روايات ديگرى است كه بخصوص در اين مورد واردشده ، كه بايد به بررسى آنها بپردازيم . اما وجوه مذكوره ديگر تنها براى تأييد مناسب است .
د ) : دليل سوم ، روايات خاصه
يكى از اين روايات صحيحه صفوان است :
1 ) متن روايت :
أحمد بن محمد عيسى عن على بن أحمد بن أشيَم عن صفوان بن يحيى قال :
سألت الرضا عليه السلام عن الرجل يكون عنده المرأة الشابّة فيمسك عنها الأشهر و السنة لا يقربها ، ليس يريد الإضرار بها ، يكون لهم مصيبة ، يكون فى ذلك آثماً ؟ قال :
اذا تركها أربعة اشهر كان آثماً بعد ذلك ، الا أن يكون باذنها « 2 »
2 ) بررسى سند
سند اين روايت صحيح است لكن مرحوم شهيد ثانى در مسالك از آن به سند ضعيف تعبير فرموده ، كه البته اين اشتباهى است از آن فقيه بزرگ .
* اولًا اين روايت در فقيه ( جلد 3 باب 123 ح 1 ) ورد شده است و در باب 36 تهذيب نيز كه تحت عنوان « السنة فى عقود النكاح و زفاف النساء و آداب الخلوة و الجماع » است در دو جا نقل گرديده ، يكى حديث 19 - كه مطابق روايتى است كه در
هامش
( 1 ) البته روايتى كه در باب عده هست بيان روايت « محمد سليمان عن الى جعفر الثانى » است كه مقدار عدهء وفات و مدت تعيين شده در باب ايلاء به هر دو مسأله در آن روايت آمده است و روايت مستقلى نيست ، و از اينكه آيا روايت ديگرى در مورد عده هست نيازمند به فحص بيشتر است .
( 2 ) تهذيب ج 7 ص 419 باب 36 ح 50 شماره 1678