17 / 1 / 1378 سه شنبه درس شمارهء ( 90 ) كتاب النكاح / سال اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسات گذشته ، توضيحاتى پيرامون مستثنيات حرمت نظر به اجنبى ارائه كرديم و بعضى از مستثنيات مثل مقام معالجه را توضيح داديم و بيانات بعضى از بزرگان مانند مرحوم آقاى حاج شيخ ( ره ) و مرحوم آقاى خوئى ( ره ) را بررسى كرديم ، اينك در ادامهء بحث به بعضى ديگر از مستثنيات در عبارت صاحب عروة مىپردازيم و ادلّهء آنها را مورد بحث قرار مىدهيم .
* * *
الف ) توضيحى دربارهء معناى روايت ابو حمزهء ثمالى :
در توضيح روايت ابو حمزهء ثمالى و ضمير « اذا اضطرت اليه » سه احتمال مطرح كرديم ، احتمال اول اينكه به « معالجه » بازگردد ، احتمال ديگر اينكه به « معالجهء مرد اجنبى » بازگردد و احتمال سوم اينكه به « نظر » بازگشت كند . به نظر مىرسد كه هر كدام از سه احتمال باشد ، مفاد و معناى روايت يكسان خواهد بود .
در بعضى از نسخ « اذا اضطرت اليه » در سؤال سائل درج شده كه سائل سؤال مىكند طبيب مرد نسبت به طبيب زن براى اين بيمار ارفق است و زن در مراجعه به طبيب مرد اضطرار دارد ، آيا مىتواند مراجعه كند يا نه ؟ چه در سؤال درج شده باشد ، و چه فقط در جواب امام ( ع ) درج شده باشد كه نسخهء اصح همين است ، بازهم مفاد و معنا يكى است . چون از مقام ابو حمزهء ثمالى بعيد است كه سؤالش تنها در اين فرض باشد كه مراجعه به طبيب مرد براى او راحتتر است و هيچگونه اضطرارى نيست ، آيا مىتواند مراجعه كند در حالى كه طبيب زن هم مىتواند او را