شرحى است بر نهج البلاغة .
نسخه نفيسى است در 341 برگ ، كه يكى از خطاطان به خط نسخ خوش كتابت كرده و آن را در سلخ جرب سال 1035 به انجام رسانده است . در آغاز آن سرلوح زيبايى است و جداول زر و لاجورد دارد و عناوين آن به شنگرف كتابت شده است . نسخه مقابله و تصحيح شده است و در آخر آن به خط سيد فخرالدين حيدر حسينى لنكيرى آمده است : « قد قابلت هذه النسخة الشريفة من أوّلها إلى آخرها مرارا ، متنا وشرحا وإعرابا ، مع من يوثق به . . . » . همچنين در آخر نسخه خط سيد محمدطاهر بن محمدصالح حسينى به تمليك فرزندش محمدباقر به تاريخ 20 جمادى الاولى سال 1041 آمده است .
( ش . 1573 ) ترجمه « المسائل في أحكام النجوم »
اصل كتاب به زبان عربى است تأليف يوسف بن يعقوب بن علي قصراني .
ترجمه در زير سطرهاى نسخه نوشته شده است . اين نسخه را هاشم منجم باشى كه احتمالًا خود مترجم است نوشته و در آخر محرم سال 1171 كتابت آن را به پايان برده است و برخى از صفحات آن ترجمه نشده مانده است .