آغاز : « باب من كان على يقين فشكّ ، أطبقت كلمات الأصحاب . . . » .
نسخه حاضر كه در آغاز مجموعه است ، ظاهراً به خط مؤلف است . احتمالًا بخشى از كتابى از او باشد . خط و مهر مؤلف بر نسخه آمده است كه نوشته است : « من مصنّفاتي بعون ربّي ، وبعده باب أصل البراءة » .
( ش . 583 ) الاستغاثة في بدع الثلاثة
تأليف الشريف ابو القاسم على بن احمد علوى كوفى ( م 352 ) .
علّامه آقابزرگ تهرانى در الذريعة : 2 / 28 و محدث نورى در خاتمه مستدرك : 1 ( 19 ) / 163 ، درباره كتاب به تفصيل سخن گفتهاند .
اين نسخه بى تاريخ ، از قرن نهم است و مهر حجة الاسلام سيد محمّد باقر شفتى اصفهانى را دارد . در همين نسخه تحفة النجباء في مناقب آل العباء تأليف سيد عبد الرحيم حسينى نيز آمده .
( ش . 1091 ) الأسفار الأربعة
تأليف صدرالمتألهين محمّد ابراهيم ملا صدراى شيرازى ( م 1050 ) .
نسخه نيمه اول كتاب است و بسيار ارزشمند . فرزند مؤلف ، قوالدين بن صدرالدين شيرازى ، اين نسخه را در اصفهان به خط خود رد 302 برگ كتابت كرده است و در سال 1072 به انجام رسانده است و آن را تصحيح كرده است .
( ش . 408 ) أنيس المجتهدين في أصول الفقه
تأليف محقق نراقى ، محمّد مهدى بن ابوذر نراقى كاشانى ( م . 1209 ) .
علّامه شيخ آقابزرگ تهرانى در الذريعة : 2 / 465 مىفرمايد كه نسخهاى از آن را كه فراغ مؤلف را به سال 1186 دارد ديده است . جال آنكه در اين نسخه ، كاتب تصريح كرده كه سومين نسخه ايست كه از اين كتاب كتابت كرده و در سوم صفر سال 1181 كتابت آن را به انجام رسانده است .