قتل ذى الثديّة ، پس از آنكه شخص او را به ايشان نشان داده و اطلاع داده كه چه منويات تبهكارانهاى دارد ، و خود آن شخص اعتراف كرد ، به اجرا درآوردند ؟ مگر در حضور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و با وجودش سر از فرمانش نپيچيدند و دستورش را پشت گوش نيافكندند ؟
مگر به اين دستورش كه براى آن جماعت به صحت و ثبوت پيوسته است ، عمل كردند ، و به اين دستور كه : هرگاه براى دو خليفه بيعت گرفته شد ، نفر دوّمى را بكشيد ؟ يا به فرمانش كه : هركسى خواست كار اين امت را در حالى كه متحد است به پراكندگى كشاند - هركه مىخواهد باشد - او را با شمشير بزنيد ؟ يا اين فرمان كه :
هرگاه ديگرى آمد و با آن امام به كشمكش پرداخت گردن اين دومى را بزنيد ؟ و ديگر فرمانها كه در احاديث صحيح آمده است و برخى را در همين جلد ( ص 27 ) نوشتيم » . « 1 »
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 10 ، ص 147 .