ايمان ابى طالب عليه السّلام
از جمله كسانى كه دشمنان امير المؤمنين عليه السّلام در راه دشمنى با او ، وى را مورد هجمه قرار دادهاند ، و در حق او به حديثسازى ، دروغگوئى و تحريف دست زدهاند ، جناب أبى طالب پدر امير المؤمنين عليه السّلام و سرور مكّه - كه درود خدا ملائكه خدا بر او باد - مىباشد .
از جمله تهمتهائى كه به آن حضرت زدهاند ، اين است كه گفتهاند : أبى طالب بىايمان بوده و بىايمان به خداى محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از دنيا رفته است .
اينان براى اثبات اين سخن خود از هرشيوهاى استفاده كردهاند ، كه از جمله آنها مىتوان به تحريف سخنان خود آن جناب در ايمان به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و تحريف رواياتى كه از ديگران دربارهء ايمان داشتن ايشان به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وجود دارد و نيز تحريف شأن نزول برخى آيات و منسوبكردن به او ، كه اين آيات دلالت بر عدم ايمان او مىكند ، نام برد .
علامه رحمه اللّه در پاسخ به اين تهمتها به سرور مكّه در بحث مفصلى حدود ( 246 ) صفحه به اين موضوع پرداخته است . « 1 » ايشان اين بحث را بعد از بحث در مورد ايمان پدر و مادر أبى بكر مطرح كرده و گويد :
« گمان نمىكنم كه اين دارودسته ، دروغ مزبور را تنها در كارگاه بافندگى بىخبرى
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 7 ، ص 330 الى 550 و ج 8 ، ص 3 الى 29 .