يا صاح ما لذة عيش بها * و الموت ما تدرى متى ينزل ؟
يدعو لى الاحباب من بيننا * يجيبه الاوّل فالاوّل
يا جاهلا يجهد فى كسبها * اغرّك المشرب و المأكل ؟
و يا اخا الحرص على جمعها * مهلا فعنها فى غد تسال
لا تتبعن فيها و لا تأسفن * لما مضى فالامر مستقبل
ما قولنا بين يدى حاكم * يعدل فى الحكم و لا يعزل ؟
ما قنا للّه فى موقف * يخرس فيه المصقع المقول ؟
و ان سألنا فيه عن كلّ ما * نقول فى الدّنيا و ما نفعل ؟
ما الفوز للعالم فى علمه * و انّما الفوز لمن يعمل
آن نخستبار كه بار سفر به اين جهان بستيم از هركجا آمديم به زودى بدانجا خواهيم شتافت .
مردم اين جهان به شتاب به دار بقاء رهسپار گشتهاند و ما هم بدنبال آنها كوچ خواهيم كرد . اين دنيا منزلگاه ما نيست منزلگاه واقعى ما آخرت است .
تو كه ما را از گردش زمانه برحذر مىدارى كاشكى كه گوش شنوا و خردپذير داشتيم
آدمى در اين دنيا آرزوهاى طولانى دارد حال آنكه مرگ به سراغ همين انسان آرزومند مىآيد .
دنيا انسان را از طاعت سازنده بازمىدارد و خدا هرگز از كردار هيچ انسانى غفلت ندارد .
اى دوست اين زندگى جاى عيش و لذت نيست تو چه مىدانى كه مرگ چهوقت فرا مىرسد ؟
مرگ يكايك دوستان را از جمع ياران مىخواند و آنان نيز يكايك پاسخ مثبت مىدهند . اى انسان نادان كه در كسب دنيا در تلاشى ، خوردن و آشاميدن ترا سرگرم داشته است ، اى انسانيكه بر جمع مال حريصى آرام باش كه فردا از حساب مال سؤال خواهى شد بزوال مال و بر آنچه گذشته تأسف مكن كه سرنوشت آينده است .