خداوند متعال اين آيه را نازل كرد . ( نزول آيه فوق درباره عمّار را علّامه امينى از 20 منبع مهمّ اهل سنّت آورده است مانند طبقات ابن سعد 3 / 178 ، تفسير بيضاوى 1 / 683 ، تفسير رازى 5 / 365 و . . . )
4 -
أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ
( انعام 122 ) واحدى از سدى روايت كرده اين آيه درباره عمّار و وليد بن مغيره نازل شده ( اسباب النزول واحدى 255 ، تفاسير قرطبى 13 / 303 ، زمخشرى 2 / 386 ، خازن 3 / 43 ، شربينى 3 / 105 )
5 -
أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
( قصص 40 )
ابو بكر از ابن عباس روايت كرده اين آيه درباره عمّار ( و در مقابل ) ابن ابى شيبه و ابن منذر و ابن ابى حاتم و ابو شيخ نازل شده ( استيعاب 2 / 435 و تفاسير : ابن جزى 2 / 20 ، ابن كثير 2 / 172 ، بيضاوى 1 / 400 ، سيوطى 3 / 43 ، شربينى 1 / 429 ، خازن 2 / 32 ، شوكانى 2 / 152 )
729 - تمجيد پيامبر ( ص ) از عمّار
علّامه امينى پانزده روايت از منابع اهل سنّت در تكريم مقام عمّار آورده است . كه چند نمونه آن به شرح زير است .
1 - اخرج ابن عساكر من طريق علىّ ( ع ) : عمّار خلط اللّه الايمان ما بين قرنه الى قدمه و خلط الايمان بلحمه و دمه يزول مع الحقّ حيث زال و ليس ينبغى للنّار ان تاكل منه شيئا :
( كنز العمال 6 / 183 ) ابن عساكر از طريق حضرت على ( ع ) از پيامبر ( ص ) آورده كه : عمّار ؛ خدا از سر تا قدمش را به ايمان آميخته است و ايمان را به گوشت و خونش آميخته است حق به هرسو بگرايد او به همان سوى خواهد گرائيد و براى آتش روا نباشد چيزى از پيكرش را درگيرد .
2 - اخرج الطبرانى ، بيهقى ، حاكم من طريق ابن مسعود مرفوعا : اذا ختلف الناس كان ابن سميّه