نبّى اتاه الوحى من عند ربّه * و من قال لا يقرع بها سّن نادم
او پيامبريست كه از سوى پروردگارش به او وحى مىشود و هركه قبول نكند و بگويد نه از پشيمانى لب به دندان خواهد گزيد .
3 - از سرودههاى ابو طالب در پيرامون صحيفه چكامهايست كه يك بيت آن اين است .
الم تعلموا انّا وجدنا محمّدا * رسولا كموسى خّط فى اوّل الكتب
مگر نمىدانيد كه ما محمّد را پيامبرى مثل موسى شناختهايم كه در نخستين نامهها ياد او رفته است ؟
4 - از سرودههاى او خطاب به پيامبر ابيات زير است .
و اللّه لن يصلو اليك بجمعهم * حتّى او سدّ فى التّراب دفينا
فاصدع بامرك ما عليك غضاضة * و ابشر بذلك و قرّ منك عيونا
و دعوتنى و علمت انّك ناصحى * و لقد دعوت و كنت ثمّ امينا
و لقد علمت بانّ دين محمّد * من خيرا ديان البريّه دينا
به خدا سوگند هرگز دست اينان به تو نمىرسد تا من در ميان گور به خاك دفن شوم
بدون هيچگونه خوارى آشكارا كار خود را دنبال كن و دل خوشدار و ديدهات روشن باد مرا به راه راست خواندى و دانستم كه تو نيكخواه منى و البته كه تو دعوت كردى و امين هستى و به راستى من دانستهام دين محمّد ( ص ) از بهترين اديان مردم است .
5 - از سرودههاى ابو طالب ابيات زير است :
لقد كرّم اللّه النبىّ محمّدا * فاكرم خلق اللّه النّاس احمد
و شقّ له من اسمه ليجلّه * فذو العرش محمود و هذا محمّد
براستى خداوند حضرت محمّد ( ص ) را گرامى داشت پس گرامىترين مردم احمد ( ص ) است .
براى گرامىداشت او نام او را از نام خود گرفت خداوند صاحب عرش نامش محمود است و اين محمّد است .