دانستهاند و براى زنان نيز بعضى مستحب و بعضى مكروه دانستهاند ، علاقمندان مىتوانند تفصيل اين بحث را در جلد پنجم الغدير ملاحظه فرمايند .
430 - نذر براى اهل قبور
عزامى در فرقان القرآن صفحه 133 گفته ابن تيميه گفته است : كسى كه چيزى براى پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) يا ساير پيامبران و اولياء از اهل قبور نذر كند يا چيزى براى آنان ذبح كند ، چنين كسى همانند مشركان است كه براى بتهايشان قربانى مىبرند ، پس او بندهء غير خداست و بدينوسيله كافر شده است .
علّامه امينى احاديث و سخنان بزرگان اهل سنّت را كه در ردّ پندار ابن تيميه است را آورده است كه دو نمونه آن به شرح زير است .
1 - در حديث صحيحى آمده سعد از پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) پرسيد : مادرم مرده است ، مى دانم اگر زنده بود صدقه مىداد اينك اگر براى او صدقه دهم فايده دارد ؟ پيامبر فرمود : آرى ، آنگاه پرسيد چه صدقهاى نافعتر است ؟ حضرت فرمود : آب ، او هم چاهى حفر كرد و پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرمود : اين براى مادر سعد است . پس اينكه پيامبر فرموده : آب براى مادر سعد يعنى ثواب آن هديهء روح مادر سعد است نه اينكه نعوذ باللّه او معبود است پس نذرها يك نوع هديههايى است كه زندهها براى مردهها مىفرستند . اين عمل هم مشروع است و هم ثواب دارد .
2 - خالدى در صلح الاخوان صفحه 102 به تفصيل در اينباره بحث كرده است و گفته اين مساله دائرمدار نيّات نذركنندگان است اگر قصد نذركننده تقرّب به مرده باشد جائز نيست و اگر منظورش تقرّب به خدا و بهرهمندى زندگان و وصول ثواب آن به مرده مانند صرف مصالح قبر ، مردم آن شهر ، مجاوران قبر ، عموم فقراء ، بستگان ميّت باشد وفا به نذر واجب خواهد بود .
وى اين مطلب را از اذرعى ، زركشى ، ابن حجر هيثمى مكى ، رملى شافعى ، قبانى بصرى ،