اجازهء نقل روايت مىدادند . علامهء امينى 20 نفر از بزرگان را نام مىبرد كه به شاگردان خويش اجازه نقل روايت نهج البلاغه را دادند كه به شرح زير مىباشد :
1 - اجازهء شيخ محمّد بن على بن احمد بن بندار به شيخ عبد اللّه حسين در سال 499
2 - اجازهء شيخ على بن فضل اللّه حسينى به على بن محمّد حسين در سال 589
3 - اجازهء شيخ نجيب الدّين يحيى بن احمد بن يحيى حلّى به سيد عز الدّين حسن بن على به سال 655
4 - اجازهء علّامه حلّى به بنى زهره به سال 723
5 - اجازهء سيد محمّد بن حسن ابن ابو الرّضا علوى به جمال الدّين ابن ابو المعالى به سال 730
6 - اجازهء فخر الدّين محمّد فرزند علّامه حلّى به ابن مظاهر به سال 741
7 - اجازهء شهيد اول به شيخ ابن نجده به سال 770
8 - اجازهء شيخ على بن محمّد بن يونس بياضى صاحب صراط المستقيم به شيخ ناصر بن ابراهيم بوبيهى به سال 852
9 - اجازهء محقق كركى به مولى حسين استرآبادى به سال 907
10 - اجازهء محقق كركى به شيخ ابراهيم به سال 934
11 - اجازهء محقق كركى به قاضى صفى الدّين عيسى به سال 937
12 - اجازهء شهيد ثانى به شيخ حسين بن عبد الصّمد عاملى به سال 941
13 - اجازهء شيخ حسن فرزند شهيد ثانى كه متن اجازه بسيار مفصّل است .
14 - اجازهء شيخ احمد بن نعمه اللّه بن خاتون به مولى عبد اللّه شوشترى به سال 988
15 - اجازهء شيخ محمّد بن احمد بن نعمه اللّه بن خاتون به سيد ظهير الدّين همدانى به سال 1008
16 - اجازهء علّامه مجلسى اول به آقا حسين خوانسارى به سال 1062
17 - اجازهء علّامه مجلسى اول به فرزندش علّامه مجلسى دوم به سال 1068
18 - اجازهء شيخ صالح بن عبد الكريم به مولى محمّد هادى فرزند محمّد تقى شولستانى به
خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — صفحة 421
مساهمون: رضا معراجي
ص٤٢١