6 - مستكفى باللّه متوفى 338
7 - قاهر باللّه متوفى 339
8 - متّقى باللّه متوفى 358
9 - مطيع للّه متوفى 364
10 - طائع باللّه متوفى 393
و از سلاطين آل بويه كه در عراق حكومت مىكردند :
1 - معزّ الدّوله فاتح عراق متوفى 356
2 - عزّ الدّوله پسر معز الدّوله مقتول به سال 367
3 - عضد الدّوله پسر عضد الدّوله متوفى 372
4 - شرف الدّوله پسر عضد الدّوله متوفى 379
5 - صمصام الدّوله پسر عضد الدّوله متوفى 388
6 - بهاء الدّوله پسر عضد الدّوله متوفى 403
ملاحظه : وى شاعرى بىباك بود كه نه هيبت سلطان و نه هيبت اميران مانع گستاخى او نمىشد و در ديوانش چكامههاى زيادى يافت مىشود كه در هجو رجال برجسته عصرش از خلفاء ، وزراء و . . . سروده است كه علّامه امينى گويد : آنچه ما آمار گرفتيم شصت نفر را بيشتر هجو يا ثنا گفته و حدود 30 نفر از آنها را ذكر كرده است كه علاقمندان براى اطلاع از آن و ساير اشعار و حكاياتش به جلد چهارم الغدير مراجعه كنند .
309 - مقام ابن حجّاج نزد ائمه و حضرت زهراء ( سلام اللّه عليها )
علّامه امينى يكى از خصائص ابن حجاج را گشادن زبان به مدح اهل بيت و به مثابه آن دشنام دادن مخالفان آنها دانسته كه اين دشنام دادنها از سر هواى نفس و پردهدرى نبوده بلكه عقدهء دل بوده است كه گشائيده و افرادى كه در اين امر بر وى خورده مىگرفتند تا فهميدند وى مورد عنايت ائمه هست از خوردهگيرى خود پشيمان شدند كه حكاياتى در اين زمينه در جلد چهارم