نعم الشّهيدان ربّ العرش يشهد لي * و الخلق انّهما نعم الشّهيدان
من ذا يعزي النّبي المصطفى بهما * من ذا يعزيه من قاص و من دان
من ذا لفاطمة اللّهفاء ينبئها * عن بعلها و ابنها انباء لهفان
من قابض النّفس في المحراب منتصبا * و قابض النّفس فى الهيجاء عطشان
نجمان في الارض بل بدران قد افلا * نعم و شمسان اما قلت شمسان
سيفان يغمد سيف الحرب ان برزا * و في يمينيهما للحرب سيفان
چه خوب دو شهيدى هستند خداى عرش و خلق گواه من بر خوبى آندو شهيدند . كيست پيامبر مصطفى را در مورد آنها تسليت گويد ؟ كيست از دور و نزديك مايهء تسلى خاطرش گردد ؟ كيست فاطمهء مصيبتديده را از شوهر و فرزندش خبر دهد ؟ و مصيبتهاى آنرا برايش برخواند . آيا دانستند چهكسى را در محراب عبادت شهيد كردند و چهكسى را در ميدان نبرد لبتشنه شهيد كردند ؟
دو ستاره در زمين بلكه دو ماه بلى دو خورشيد اگر بگويم دو خورشيد غروب كردند :
دو بزرگوارى كه اگر براى جنگ با شمشير غلافشده ظاهر شوند خود نيز دو شمشيراند .
280 - زندگىنامه و شخصيّت صنوبرى
1 - ابو القاسم احمد بن محمّد بن الحسن بن مرّار الجوزى الرّقى الضّبى الحلبى مشهور به صنوبرى از شاعران بزرگ شيعه است . 2 - ديوان او مشتمل بر هشت هزار بيت است كه اشعار ديگرى علّامه امينى در رثاى اهل بيت از وى آورده است . 3 - لقب صنوبرى را مأمون به جدّ او داد به جهت قاطعيت در سخن گفتن در مناظرهاى كه در حضور او صورت گرفت به جدّ او گفت تو صنوبرى شكلى و مقصودش هشيارى و قاطعيت و تندمزاجى او بود . 4 - صنوبرى در دمشق ساكن بود و اشعارش را آنجا مىسرود و به سال 334 وفات يافت .