نامهء صد و يازدهم 1 / جمادى الاولى / 1330
گواهى مىدهم كه شما ، در فروع دين و اصول آن ، بر همان راه و طريقى هستيد كه ائمهء آل رسول صلّى اللّه عليه و آله بودهاند . به راستى كه اين امر را واضح و به خوبى آن را آشكار ساختى ، و آنچه در درون آن مخفى بود ، ظاهر نمودى . بنابراين شك و ترديد در آن ، هلاكت است ، و تشكيك و ايجاد شبهه در آن ، خود گمراهى محض است . من اين نامه را با دقت بررسى كردم و سخت در جستوجوى پيدا كردن اشكالات آن برآمدم ، ولى سراسر آن مرا در اعجاب و شگفتى وصفناكردنى قرار داد .
من از سرچشمه و منشأ اين هواى لطيف و پاكيزه پىجويى كردم ، نسيم قدسى آن ، با آن بوى مشكينش - كه همه جا را فراگرفته بود - مرا زنده ساخت .
من پيش از آنكه با شما ارتباط پيدا كنم ، دربارهء شيعه در اشتباه بودم ، و اين اشتباه به دليل اخبار نادرستى بود كه از اراجيفگويان شنيده بودم . اما هنگامى كه خداوند توفيق ملاقات با شما را عطا كرد ، به پرچم هدايت دست يافتم و چراغ روشنايى بخش تاريكى را پيدا نمودم ، و پس از بحث با شما ، به فلاح و رستگارى رسيدم و بر خواستههاى خويش پيروز شدم . چه نعمت بزرگى خداوند ، در اثر اين ملاقات ، به من عنايت كرد و تو چه محبت و نعمت نيك و گرانبهايى در اختيار من قرار دادى .
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
س