نامهء دوم 6 / ذىالقعده / 1329
1 - پاسخ تحيت و درود ؛ 2 - اجازهء آغاز بحث .
[ 1 - پاسخ تحيت و درود ؛ ]
1 - سلام بر مولاى ما ، شيخ الاسلام ، و رحمة اللّه و بركاته
نامهء پر از عطوفت شما رسيد . آنچنان مرا مورد عنايت و نعمت قرار دادهاى كه زبان شكر از سپاسگزارى آن عاجز است ، يعنى آنچنانكه در روزگاران دراز ، نمىتوان بعضى از وظايف واجب آن را ادا كرد . آرزوها و آمال خويش را پيش من آوردهاى ، در صورتى كه تو قبلهء اميدواران و نجاتدهندهء پناهندگانى .
من از سوريه به سوى تو بر مركب آرزوها سوار شدهام و از راههاى طولانى به درب خانهء تو آمدهام تا از دانشت بهره گيرم و از باران فضل تو استفاده كنم . و به زودى ، با خواست خدا ، با اميدى زنده و آرزويى نيرومند باز خواهم گشت .
[ 2 - اجازهء آغاز بحث . ]
2 - از من اجازهء بحث خواستهاى ، من به شما اجازه مىدهم - در صورتى كه امر و نهى از آن توست . آنچه مىخواهى ، بپرس و هرچه دوست دارى ، بگو . فضل و برترى ، قضاوت عادلانه و سخن جداكنندهء حق از باطل از آن توست .
و عليك السّلام
ش