الباب الاربعون فى الحكايات و النوادر و النّكت و النّصايح
الآيات - ( 1 )
لَقَدْ كانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبابِ
ترجمه :
بحقيقت در قصههاى گذشتگان اعتبار عاقلان باشد .
( 2 )
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا ، فَانْسَلَخَ مِنْها ، فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ . وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها ، وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ ، وَ اتَّبَعَ هَواهُ ؛ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ ، إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ ، أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ ؛ ذلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا ، فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
. ترجمه : بر ايشان خوان خبر آن مردى كه ما آيات خود را به او داده بوديم ، پس از آن آيات بيرون آمد ، چون چيزى كه از پوست بيرون آيد ، و ديوان از پس او فرا شد [ ند ] ، تا از جملهء گمراهان گشت . و اگر ما خواستيمى او را به آن آيات بلند گردانيديمى ، و ليكن او در زمين اقامت خواست ، و متابعت هواى نفس كرد . پس مثل او چون مثل سگست كه اگر برو حمله كنى زبان بيرون كند ، و اگر دست ازو باز دارى همچنان كند . اينست مثل كسانى كه آيات ما باور نداشتند ، بر ايشان خوان اين حكايات ، تا انديشه كنند . درين اهل تفسير گويند [ مراد ] بلعام با عورست .