الباب الثامن و العشر [ ون ] فى ذم التكبّر و التجبّر و الافتخار
الآيات ( 1 )
أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ ،
فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ
. ترجمه : آيا « 1 » نه در دوزخ است جاى متكبران ؟ ! بد مقام گاهى كه متكبران را باشد !
( 2 )
كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ .
وَ خابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ
. ترجمه : همچنين خداى مهر برنهد بر دل هر متكبر گردنكش . خايب باشد هر جبارى ستيزه كش .
( 3 )
إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ ما هُمْ بِبالِغِيهِ ،
إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ
. ترجمه : نيست در سينههاى ايشان الا بزرگى كه به آن « 2 » نرسند ، خدا گردنكشان را دوست ندارد .
الاخبار ( 4 ) قال اللّه تعالى : الكبرياء ردائى ، و العظمة ازارى ، فمن نازعنى بواحد منهما القيته فى النّار . ترجمه : خدا ميگويد : بزرگوارى رداى من است ، و عظمت ازار من است ، هر كه با من درين دو از يكى منازعت كند او را در دوزخ افكنم .
هامش
( 1 ) - اصل : اى .
( 2 ) - اصل : بايشان .