( 5 ) الامانة تجرّ الرّزق ، و الخيانة تجرّ الفقر . ترجمه : امانت روزى كشد ، و خيانت درويشى گشاد گرداند .
( 6 ) الامانة غنى ، المجالس بالامانات . ترجمه : امانت توانگرى باشد ، مجلسها بامانت بود .
( 7 ) على اليد ما اخذت حتّى تردّها . الغلول من جمر جهنّم .
ترجمه : بر دست بود آنچه فرا گيرد ، تا باز رساند . خيانت در غنيمت از آتش دوزخ است .
( 8 ) ما خالطت الصّدقة مالا الّا اهلكه ، انّ اوّل ما تفقدون من دينكم الامانة . ترجمه : صدقه با هيچ مال نياميزد الا كه آن را نيست كند ، اول چيزى كه از دين خويش گم كنند امانت بود .
( 9 ) شرّ المآكل مال اليتيم ، و شرّ المكاسب كسب الرّبا .
عزّ المؤمن استغناؤه عن النّاس . ترجمه : بدترين خورشها مال يتيم بود ، و بدترين كسبها كسب ربا . عزت مؤمن در بىنيازى او بود از مردمان .
( 10 ) انّ اشقى الاشقياء من اجتمع عليه فقر الدّنيا و عذاب الآخرة .
ترجمه : بدبختترين بدبختان كسى باشد كه به دنيا درويش بود ، و بآخرت معذب ، يعنى : با درويشى خاين بود و بىدين .
( 11 ) يبعث شاهد الزّور يوم القيمة مدلعا لسانه فى النّار . الحلف حنث او ندم . ترجمه : گواه دروغ زن را روز قيامت برانگيرند زبان بيرون
اخلاق محتشمى ( فارسى ) — صفحة 212
مساهمون: خواجه نصير الدين الطوسي
ص٢١٢