كه نجاست آن عارضى باشد پس جايز است فروختن آن با إعلام كردن به نجاست آن از براى روشن كردن ، و احوط آن است كه از براى روشن كردن در تحت السماء و غير مسقف مبايعه نمايند .
دوّم : مبايعهء آلات اعمال حرام است ،
چون طبل و نى و صرنا و نرد و شطرنج و تب و مانند اينها ، و در حكم اينها است اجاره دادن خانه و يا مال بار كش را از براى چيزهائى كه حرام است از قبيل شراب ، و يا سوار شدن ظالم از براى ظلم و مانند اينها .
و همچنين است مبايعهء چيزهائى كه موجب اعانت بر معصيت باشد از قبيل فروختن شمشير و نيزه و مانند اينها را به دشمنان دين در حال جنگ .
سوّم : مبايعه چيزهائى كه در آنها هيچ نفعى نباشد يا نفع معتدّ به نباشد
چون خرس و عقرب و موش و مانند آنكه بىنفع باشند .
چهارم : عملى است كه نهى از شارع در خصوص آن وارد شده باشد
مثل عمل صورتى كه جسم دار و صاحب روح باشد ، بلكه حرمت تصوير ذى روح مطلقا خالى از قوّت نيست ، و همچنين است قمار بازى كردن به نرد يا شطرنج و يا انگشتر بازى كردن ، و يا گردو بازى كردن ، و يا تخممرغ بازى كردن و مانند اينها .
و همچنين است غنا كردن ، و آن عبارت است از صوت لهوى يعنى آوازى كه از روى لهو و التذاذ قوّه شهوية بيرون آيد ، اعم از اينكه در عرف عجم آن را سرود و خوانندگى بگويند يا نگويند به واسطهء آنكه كلمات آن آواز قرآن يا مرثيه باشد اگر چه مشتمل بر طرب نباشد ، پس فرق نيست در تحقق غنا ميان اشعار و قرائت قرآن و مراثى و مانند اينها چون اذان ، بلكه حرمت غنا در قرآن و مراثى آكد است و معصيت آن بيشتر و عقاب آن مضاعف است .