« لمؤلّفه »
اگر پير مغان گردد درين ره راهبر مارا * تواند شد رسيم آنجا كه باشد در نظر مارا
اگر ساقى كند لطفى و آبى در قدح ريزد * اميد است آن كه سازد واقف از سرّ قدر مارا
ندارم طاقت بىمهرى و كم لطفيت جانا * بكش هر نوع مىخواهى مينداز از نظر مارا
فرستاديم دلرا بر سر كويش كه گر روزى * كند عاشق كشى زود آيد و سازد خبر مارا
نگيرد در من عاشق نصيحتهايت اى ناصح * مخوان بيهوده افسانه مده پردردسر مارا
صفائى را صفائى نيست در دل بيرخ دلبر * خوشا روزى كه آن دلبر درآيد بىخبر مارا
كلامى كه تمام حروفش مقطع است
* كلام
لبعضهم بدانكه حكما گفتهاند كه بود د و د و د ر و د ر ر د و و ر و ر و د ر ر و و و د و د ر و د و د و ر و ر ر و ر ر و ر ر د و ر و و د و ر و ر د د د و ر و ر د و ر و ر و ر د و ر د د و ر و و ر و د و و ر ر و و د ر د و ر د ر و د و د ر ر و و و و ر ر ر ر د و ر و د د ر ر تحت .
« شعر »
شب يلداى وعدهات را چرخ * چه شود گر دم صبوح دهد
يا مرا در وفاى وعدهء تو * صبر ايّوب و عمر نوح دهد
يا ترا با چنين كرم كردن * مرگ يا توبه نصوح دهد
أبو يوسف القاضى و الكسائى
* من
كتاب معجم أهل الأدب قال : اجتمع أبو يوسف القاضى والكسائى عند الرشيد قال الكسائى : يا أبا يوسف لوقتل غلامك فقال لك رجل : أنا قاتل غلامك بالإضافة و قال آخر : أنا قاتل غلامك - بالتنوين والنصب - فأيّهما كنت تأخذبه ؟ فقال القاضى : كنت آخذبهما جميعاً ، فقال له الرشيد : أخطأت إنّما يؤخذ