خذ الكأس و اصفح عن الدّهر صفحا * إذا صافح الورد بالأرجوان
ميان گل و لاله گلگون ميى ده * كه رخ را دهد گونهء ارغوانى
چو مغنى ز چنگست ناى چكاوك * مغنّى همو بس ميى ده مغانى
653 بس مبسم الكأس من غير بأس * فباس الصّبا مبسم الأقحوان
شب و روز مرغان باغند ناطق * به تكرار و تذكار علم أغانى
فصخب المثالث صوت الهزار * و صدح الحمائم « 1 » ضرب المثانى
يذكّرنى الغيد عند التّثنّى * إذا اهتزّ فى الرّوض قضبان بان
دع الرّوح تأخذ من الرّاح خطّا * إذا « 2 » الرّيح تأتى بروح الجنان
همه كار ابرست ترصيعكارى * همه صنعت باد عنبرفشانى
سحائب « 3 » تسحبن أذيالهنّ * فينثرن منها عقود الجمان « 4 »
فرو ريخت ابر از هوا درّ بحرى * برانگيخت باد از زمين زرّكانى
همه كوه و دشتست لعل بدخشى * همه باغ و راغ است جزع يمانى
قيامت مگر شد كه كرد آشكارا * زمين گنجهايى كه بودش نهانى
من السّندس الخضر فى كلّ واد * ثياب و من عبقرىّ حسان
هوا كارگاهيست از خزّ أدكن * زمين فرشى از ديبه خسروانى
سمن شد به ديدار بتها [ ى ] آذر * چمن شد به كردار أرتنگ مانى
شقايق چو بر شاخ مينا [ ى ] أخضر * يكى چتر بيجادهء بهر مانى « 5 »
برافراخت چون رايت فتح خسرو * سحاب از هوا كلّهها [ ى ] « 6 » دخانى
هامش
( 1 ) الحمايم .
( 2 ) اذ در حاشيه هم اين واژه را تصحيح كرده است .
( 3 ) سحايب .
( 4 ) ذيل لغت نوشته شده مهرهء سيمين در فرهنگها به معنى مرواريد هم آمده است .
( 5 ) يكى از انواع ياقوت سرخ را گويند .
( 6 ) كلّها .