و
مسمى
و
مصلى
و
دعوى
و
هدى
و
أدنى
و
طوبى
و
طوى
و
حتى
و
مفترى
و
تؤتى
و
سدى
و
مصفى
« 1 » و
إنما يوفى الصابرون
« 2 » و
بما كسبت أيدى الناس
« 3 » و
هدى الله
« 4 » و
قد هدى
« 5 » « 6 » ، اين جمله كه ذكر رفت با يا بايد نوشت .
أما اشتملت
و
أما ذا كنتم
« 7 » به يك ميم بايد نوشت ، و اگر به دو ميم بنويسند هم روا است . و اصل أم ما است ، با ميم ما ادغام كرده شده است .
اين حرفها را « 8 » جماعتى از امامان و فقيهان و بزرگان دين چنين گفتهاند كه واجب است بر مقريان و قاريان كه هر يكى از اين رسم « 9 » را بدانند و بعد از آن به نوشتن مصحف مشغول گردند « 10 » .
و السلام على من اتّبع الهدى فى شهر صفر ، ختم بالخير و الظفر ، من سنة ألف و أربعة عشر ، من هجرة خير البشر ، عليه و آله الصلوات من اللّه الأكبر . [ 1014 ق ]
هامش
( 1 ) چ : مصفّ .
( 2 ) زمر / 10 .
( 3 ) روم / 41 .
( 4 ) بقره / 143 .
( 5 ) چ : فقد هوى .
( 6 ) طه / 81 .
( 7 ) آيهء 84 .
( 8 ) س : - را .
( 9 ) چ : + خط .
( 10 ) چ : + تا عند الله آثم نشود .