حضرت بهوسيله خدمتكارانش ، لباس ، زيور آلات و ملزومات مىفرستاد . مردم مىگفتند : اين ( على عليه السّلام ) برادر و محبوبترين افراد نزد او و نور چشم خديجه است . سعادت از همه سو به آن حضرت روى آورده بود . الطاف و محبتهاى خديجه روز و شب ، صبح و عصر به خانه ابو طالب روان بود . از ديگر مناقب خديجه عليه السّلام ، قبول ولايت على عليه السّلام و اولادش بود . آن را قبول و اظهار مىداشت .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : جبرئيل نزد من آمد و گفت : خديجه را از طرف پروردگارش و من سلام برسان و او را به خانهاى از جواهر در بهشت كه هيچ رنجى در آن نيست بشارت ده .
حضرت خديجه پس از بازگشت از دوران محاصره سخت مكّيان در شعب ابى طالب ، در رمضان سال دهم ، در سن 64 سالگى وفات يافت ، آن سال را عام الحزن ( سال اندوهها ) ناميدند .
زينب ،
( محدث ، متوفى سال 20 - 21 ه ) دختر جحش ، امّالمؤمنين ، مادرش اميمة دختر عبد المطلب ، و كنيهاش ام الحكم ، زنى مؤمن و مطيع فرمان الهى بود . از مهمترين فضائل اين بانوى گرامى آن است كه خداوند عقد وى را در آسمانها با رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بست .
او زنى صالح ، بسيار روزهگير ، بسيار نمازگزار و زياد صدقهدهنده به بينوايان بود و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وى را بسيار دوست مىداشت . او در اولين روزهاى دعوت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اسلام آورد و در پى هجرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، او نيز به مدينه هجرت كرد . رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نام او را كه بره بود به زينب تغيير داد و او را براى زيد بن حارثه « 1 » خواستگارى نمود ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « من به اين ازدواج رضايت مىدهم » .
بعد از اين صلاحديد پيامبر زندگى مشترك آن دو شروع ، ولى پس از مدتى زيد تصميم به طلاق او گرفت و وى را طلاق داد . و چون عدّهاش سرآمد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به فرمان الهى براى برهم زدن حكم جاهليت كه همسر پسر خوانده به پدر محرم است و نمىتواند با او ازدواج نمايد و براساس حكم آيات قرآن ، با زينب ازدواج كرد . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پس از ازدواج با ام سلمه در اواخر سال پنچم هجرى ، با زينب دختر عمهاش ازدواج كرد .
عايشه در رثاى او گفته است : « ذهبت حميدة فقيدة مفزع اليتامى و الارامل . . . » ، زن ستوده مرحومهاى كه پناه يتيمان و بينوايان بود ، درگذشت . من زنى به خوبى او در دين و پاكيزه و
هامش
( 1 ) . وى در خانه حضرت زندگى مىكرد و پيامبر را براى خود به عنوان پدر برگزيده بود . بر اين اساس او را پسر خوانده حضرت مىناميدند .