جانب به ياد دارم بهطور قطع مىتوان گفت در شبانه روز دوازده ساعت به تأليف و تدريس و عبادت اشتغال داشتند ، البتّه عمدتا تأليف بوده ، حتى آنكه ايام تعطيل را به تأليف ( فضائل الخمسة ) و ( سبعهء سلف ) اختصاص داده بودند . سرّ اينكه به اين دو كتاب اكثرا روآوردهاند اين بوده كه : كتب اهل سنت و جماعت به طبعهاى مختلف بولاق و استانبول و مصر و بمبئى به چاپ رسيده ، و تحصيل آن از براى ارباب مدارك كار آسانى نبوده و نخواهد بود ، ايشان با جدّيت و مشقت فراوان پا در همهء كتابخانههاى نجف اشرف كه عمدهء آنها كتابخانهء علامه شيخ محمّد سماوى بوده ، نهاده حتى احيانا با وديعهء پنجاه دينار آن زمان كتاب دريافت مىشد كه پس از مطالعهء تام در خانه ، با فرصت كامل ، به كتابخانه مزبور بازگردانده مىشد . پس كتبى كه ايشان مدرك قرار دادهاند كتابهايى است كه به چاپهاى معتبر طبع گرديده ، لذا ارباب تأليف در مدارك اتكاء به زحمات ايشان نمودند ، بازهم ناگفته نماند كه جمع كثيرى از علماء اعلام و محققين از كتاب فضائل الخمسة تقدير فراوان نمودهاند .
مقام زهد و كسب فيض از عرفاء
مخفى نماند كه از جملهء اساتيد ايشان در اخلاق و عرفان به حق عارف خبير مرحوم حاج سيد على قاضى بودند ، كه در ايام ماه مبارك رمضان و ساير تعطيلات همانند كثيرى از علماء آن زمان چون علامهء بزرگوار مرحوم آقاى علامهء طباطبايى و غيره كسب فيض و معنويت مىنمودند . به ياد دارم كه شبهاى چهارشنبه و اغلب اوقات جهت خلوت بودن شبهاى پنجشنبه در مسجد سهله به دستور ايشان به عبادت و شبزندهدارى اشتغال داشتند . گاهى هم اينجانب بنا به درخواست مرحوم والد همراه ايشان مىرفتم ، و از جمله ملازمين ايشان علامهء نستوه آقاى شيخ على دوانى نويسندهء معروف ، و جمع ديگر هم بودند تا مسجد سهله پياده مىرفتند و بازمىگشتند .
و گاهى هم از مسجد سهله پاى پياده به مسجد كوفه مىرفتند . تا آنكه روزى از