1353 ق با پدرش به قم عزيمت نمود ، و بقيهء دروس ادبى را نزد ميرزا محمّد على اديب تهرانى ، و سطوح را نزد آيات : ميرزا آقا ترابى دامغانى ، سيد احمد زنجانى و سيد احمد لواسانى ، تلمذ كرد . آنگاه دروس عالى حوزه را نزد آيات : سيد محمّد حجت كوهكمرى ، سيد محمّد تقى خوانسارى ، و سيد صدر الدّين صدر استفاده نمود ، و چند سالى هم در درس فقه آيتاللّه سيد حسين طباطبائى بروجردى شركت جست ، و دروس فلسفه را از محضر سيد روح اللّه خمينى استفاده نمود .
وى در سال 1371 ق در پى ارتحال پدرش به تهران بازگشت ، و در « مسجد طالقانىها » به اقامهء جماعت و ارشاد و هدايت مردم پرداخت .
خدمات و آثار اجتماعى
مرحوم عبادى در زهد و تقوا و عباد كمنظير بود ، و عدهاى از بزرگان در حكمت و عرفان و اخلاق از محضر پرفيضش بهرهها جستند .
از آثار خيريه ايشان مىتوان : تعمير اساسى « مسجد طالقانىها » ، و تعمير « مسجد كوچك سراج الملك » واقع در خيابان ملّت ، و تكميل « مسجد حسينآباد » لويزان ، و كمك اساسى جهت تأسيس « دبستان اسلامى كنى » در حسينآباد ، را نام برد .
از آثار قلمى او
1 - تقريرات اصول حجت .
2 - رسالهاى در جبر و تفويض .
3 - رسالهاى در لباس مشكوك ( تقريرات حجت ) .
سرانجام در تاريخ اوايل / جمادى اول / 1401 ق مطابق با اواخر / اسفند / 1359 ش در تهران درگذشت ، و جنازهاش به قم حمل و در « مسجد طباطبائى » حرم حضرت معصومه عليها السّلام مدفون گرديد .
منابع
1 - آثار الحجة 2 / 276 .