در ارض اقدس رضوى
وى در زمان آشوب حسين كاشانى از زادگاه خود به شهر سبزوار رفت ، و قسمتى از ادبيات را آموخت ، سپس به مشهد مقدس مشرف و ادبيات را نزد ميرزا عبد الجواد اديب نيشابورى به پايان رسانيد ، و قسمتى از فقه و اصول را خدمت آيات : شيخ يوسف خراسانى ( بيارجمندى ) ، شيخ حبيب اللّه گلپايگانى ، ميرزا مهدى شهيدى ( فرزند آيتاللّه سيد آقا بزرگ شهيدى ) ، شيخ حسن كاشانى و شيخ محمّد خالصىزاده بهرهمند گرديد .
در حوزه علميه قم
ايشان در سال 1350 ق به قم عزيمت كرد ، و از محضر آيات : حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ، سيد محمّد حجت كوهكمرى و سيد محمّد تقى خوانسارى استفاده نمود ، و خود به تدريس متون پرداخت .
از آثار او
1 - الدرر المنثورة فى شرح المنظومة ( شرح منظومهء جلال الدّين شيرازى ) .
2 - قاب پلو و رباعيات ( اشعار ) .
3 - كتاب الأربعين .
نامبرده ، در پى تقاضاى مردم « كرج » و دعوت اهالى در اواخر عمر آية اللّه حائرى به آن سامان عزيمت كرد ، و مشغول تبليغ و ترويج مذهب گرديد .
سرانجام در سال 1373 ق در سن 55 سالگى درگذشت ، و در قبرستان حاج شيخ - در يكى از اطاقهاى شرقى - به خاك سپرده شد .
منابع
1 - آينهء دانشوران 235 .
2 - برخى از معلومات فوق از سنگ مزار ايشان يادداشت شد .
3 - مؤلفين كتب چاپى 3 / 377 .