سيّد مهدى علوى بخشايشى ( 1350 - 1419 ق )
حاج سيد مهدى فرزند سيد ابو القاسم موسوى بخشايشى ، كه لقب « علوى » را براى خود برگزيد ، از فضلا و نويسندگان معروف حوزهء علميهء قم بود .
وى در سال 1350 ق مطابق با 1310 ش در « بخشايش » از توابع شهرستان هريس - استان آذربايجان شرقى - تولد يافت .
پس از فراگيرى قرآن و خواندن و نوشتن ، در سن 15 سالگى به حوزهء علميهء تبريز مهاجرت كرد و در مدرسهء طالبيه مقدمات را آموخت . سطح را خدمت حضرات آيات : ميرزا فتاح شهيدى و سيد مرتضى خسروشاهى به پايان برد .
او در سال 133 ش به حوزهء علميهء قم پيوست و از دروس خارج حضرات آيات :
سيد حسين طباطبائى بروجردى ، شيخ عباسعلى شاهرودى ، سيد كاظم شريعتمدارى ، سيد روح اللّه خمينى ، ميرزا هاشم آملى و سيد محمّد رضا گلپايگانى استفاده كرد و در كنار تدريس و تعليم ، به تزكيهء روح و آموزش اخلاق و ادب نيز اشتغال داشت .
از آثار او
1 - آئين دوستى از ديدگاه قرآن و حديث .
2 - پنج گفتار ( در رازدارى ) .