ميرزا مهدى عبائى تبريزى ( 1342 - 1420 ق )
ميرزا مهدى فرزند حجة الاسلام ميرزا على و نوهء شيخ ملا جواد تبريزى ، از واعظان و خادمان ساحت مقدس اهل بيت عليهم السّلام بود .
وى در سال 1342 ق در شهر تبريز ديده به جهان گشود .
پدرى فاضل
پدرش ( 1287 - 1361 ق ) متولد و متوفاى تبريز و مدفون در وادى السلام نجف اشرف مىباشد .
تحصيلاتش را در تبريز به پايان رساند و مشغول وعظ و ارشاد گرديد و از معاريف خطبا بشمار آمد . داراى بيانى بسيار جذّاب و شيرين بود ، به همين خاطر موفقيت زيادى بدست آورد . در صدر مشروطيت به صف مخالفان پيوست كه پس از پيروزى مشروطهخواهان به عراق رفت و مدت هشت ماه در آن ديار ماند و مجددا به تبريز مراجعت فرمود .
از آثار او چند دفتر در مواعظ و اخبار اهل بيت عليهم السّلام به زبان فارسى مىباشد .
وى داراى اجازاتى از علماى نجف اشرف از جمله آيتاللّه سيد ابو الحسن اصفهانى بود ، كه وصيت كرده بود هنگام دفن ، در كفن خويش قرار دهند تا سندى باشد هنگام پاسخ ملكين .
ميرزا مهدى در حوزهء علميهء تبريز تحصيل نمود و از محضر آقايان : ميرزا على