و مدافعان راستين مذهب تشيّع بود .
وى در روز يكشنبه 7 / شوال / 1313 در نجف اشرف پا به عرصهء گيتى نهاد .
پدرش ( ح 1272 - 1334 ق ) از دانشمندان و محققان برجستهء تبريز و از جمله شاگردان حضرات آيات : ميرزا حسين خليلى تهرانى ، آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى و شيخ الشريعهء اصفهانى در نجف اشرف بود .
از آثار او : 1 - صراط النجاة فى العقائد ، 2 - مشكاة السالك فى ظلم المسالك فى الأدعية و الأعمال ، 3 - فرحة الداعى فى الدعاء ، 4 - قاعدة لا ضرر ، 5 - الاجتهاد و التقليد ، به نقباء البشر 3 / 1110 رجوع شود .
شيخ مهدى در سن كودكى همراه پدر ارجمند خود به تبريز رفت و تا سال 1352 ق ( 1312 ش ) به تحصيل علوم و معارف اسلامى پرداخت و مدتى در تبريز به وعظ و ارشاد مردم همت گماشت و امامت مسجد محلهء « منجم » تبريز را به عهده گرفت .
در سال 1355 ق ( 1315 ش ) به بغداد ( عراق ) رفت و مشغول تجارت گرديد . در ضمن از محضر علامه سيد هبة الدّين شهرستانى به كسب معارف و انجام امور دينى در مسجد تركها در شهر كاظمين اشتغال ورزيد .
در سال 1322 ش جهت مبارزه با عقايد كسروى رهسپار تهران شد و از سال 1323 ش ادارهء امور داخلى مجلهء « آيين اسلام » را برعهده گرفت . آنگاه « جمعيت مبارزه با بىدينى » را تأسيس نمود . وى از حضرات آيات : حاج شيخ عبد الكريم
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 2096
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٢٠٩٦