زندان بود كه كتاب معروف « عشق و پرستش » را به رشتهء تحرير درآورد .
نهضت مقاومت ملى مبارزهء خود را به همين شيوه تا سال 1339 ش ادامه داد و دو هدف اصلى را پيگيرى مىنمود : اول ، زنده نگهداشتن روحيهء مقاومت در مردم .
دوم ، جلوگيرى از سازش سران جبههء ملى با دولتهاى برگزيدهء شاه و با همين هدف مانع شركت « اللهيار صالح » و رهبر حزب ايران و چند تن ديگر در دولت حسين علاء شدند .
در ارديبهشت سال 1340 ش بازرگان ، سيد محمود طالقانى ، و دكتر يد اللّه سحابى ( نهضت آزادى ايران ) را كه يك سازمان سياسى اسلامى بود ، به وجود آوردند .
خود بازرگان دربارهء تأسيس نهضت آزادى ايران چنين مىگويد : « جبههء ملى ايران همانطور كه از اسمش پيداست جبهه بود ، يعنى اجتماع و اتحادى از واحدها يا مكتبهاى اجتماعى و بعضى افراد شاخص كه داراى مقصد مشترك استقلال كشور و آزادى ملت بودند ، ولى مقصد مشترك داشتن ملازم محرك مشترك داشتن نيست . چنين انتظارى نبايد داشت . محرك بعضى ممكن است ناسيوناليسم ، بعضى ديگر عواطف انسانى يا تعصبهاى نژادى و محرك بعضيها مثلا سوسياليزم باشد . . .
جبههء ملى در همه جاى دنيا مجمعى از سنن و افكار و رنگهاى مختلف مىتواند باشد . ولى براى ما و براى عدهاى زياد از همفكران و شايد اكثريت مردم ايران محركى جز مبانى و معتقدات مذهبى و اسلامى نمىتوانست وجود داشته باشد .
نمىگويم سايرين مسلمان نبودند يا مخالفت با اسلام داشتند ، براى آنها اسلام ، ايدئولوژى اجتماعى و سياسى حساب نمىشد ، ولى براى ما مبناى فكرى و محرك و موجب فعاليت اجتماعى و سياسى بود . . . » .
فهرست آثار قلمى مهندس بازرگان به صورت زير مىباشد : از سال 1320 تا 1340 ش :
1 - يادداشتهاى ترموديناميك .