پدر خود ( شاگرد ميرزاى شيرازى ) و جدّ خود شيخ محمّد حسن انصارى و شيخ محمّد مهدى بيگدلى ( سطح و خارج ) ، استفاده نمود .
وى در سال 1361 ق در پى درخواست و دعوت اهالى شهر ( عماره ) عراق به آن سامان رفت و چند سالى مشغول رتق و فتق امور و حل مشاكل مردم و اقامهء جماعت و ترويج مذهب اشتغال داشت ، ولى در اثر انحراف مزاج در سال 1366 ق به دزفول مراجعت كرد ، و به امور مذكور و نيز تدريس و پرورش طلاب اشتغال ورزيد .
ايشان داراى اجازاتى از علماى برجسته ، كه از جمله آنها از حضرات آيات :
طباطبائى يزدى ، نائينى ، حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ، معزّى دزفولى ، و پدر خود و شيخ محمّد مهدى بيگدلى بود .
وى مردى : زاهد ، عابد ، و از ماديات و حب و جاه و منصب دور بود ، و همواره در حال تهذيب نفس و پرورش روح و كسب فضائل و كمالات اشتغال داشت ، و از اجتماع و مجالس دورى مىجست .
از آثار او
1 - الوجيزة لعمل المقلدين .
2 - حاشيه بر توضيح المسائل ( آيتاللّه بروجردى ) .
3 - حاشيه بر ذخيرة العباد ( از سيد ابو الحسن اصفهانى ) .
4 - حاشيه بر مختصر الاحكام ( از شيخ محمّد كبير قمى ) .
5 - ذخيرة الآخرة ( رسالهء عمليه ) .
6 - مناسك الحج .
درگذشت و اعقاب
نامبرده در روز چهارشنبه 24 / ربيع الثانى / 1392 ق مطابق با 17 / خرداد /