شيرازى ، سيد جمال الدّين گلپايگانى ، ميرزا عبد الهادى شيرازى ، سيد محمود شاهرودى ، و ميرزا آقا اصطهباناتى كسب فيض و علم نموده است .
وى به علت مبتلا شدن شديد « آسم » به امر آيتاللّه ميرزا عبد الهادى شيرازى در سال 1370 قمرى به اصفهان مراجعت ، و مدت چهل سال در مدرسهء جدّه بزرگ اصفهان و مدرسهء ملا عبد اللّه به تدريس اشتغال داشتند . و عدّهء زيادى از فضلاء و طلاب حوزهء علميهء اصفهان از محضر ايشان استفادهء علمى مىنمودند .
مزاياى اخلاقى آن مرحوم
آن مرحوم نسبت به علماء بزرگ گذشته و حاضر بسيار تجليل و تكريم نموده ، و آنان را به خوبى و عظمت ياد كرده و در حفظ آثار آنان كوشا بوده است . و نسبت به آنها تواضع مىكردند ، و همواره به طلاب و محصلين ابراز علاقه كرده و آنها را تشويق به تحصيل مىفرمودند .
بسيار كريم و بخشنده بودند و به فقراء و مستمندان و خانوادههاى بىسرپرست كمكهاى فراوان كرده ، و به مؤسسات خيريّه خدمات و مساعدتهاى بسيارى انجام داده ، مانند : مؤسسهء مهديّه ، مؤسسهء عسكريّه ، بيمارستان معلولين صادقيّه ، مؤسسهء نابينايان ، انجمن مددكارى امام زمان ( عج ) و كمك به ساختن مدارس قديم و جديد و تعمير و تكميل آنها را مخفيانه و دور از تظاهر و سروصدا انجام مىدادند .
سرانجام در صبح روز يكشنبه 22 / شوال / 1409 ق مطابق با 7 / خرداد / 1368 ش در پى بيمارى سرطان در اصفهان درگذشت ، و جسدش به قم حمل و در صحن حضرت معصومه عليها السّلام به خاك سپرده شد .
علامه سيد حجت موحد ابطحى در كتاب خود تشيع و حوزهء علميهء اصفهان ايشان را چنين معرفى نموده است :