شيخ محمود نجمآبادى ( 1292 - 1361 ق )
شيخ محمود فرزند علامه شيخ محمّد باقر و نوهء ملا مهدى نجمآبادى تهرانى ، از فضلا و معاريف تهران بود .
وى در سال 1292 ق متولد گرديد .
پدرش از علماى بنام تهران بود . تحصيلات خود را در نجف اشرف نزد اساتيد معروف ، از جمله علامهء اخلاقى شهير ملا حسينعلى همدانى ( شوندى ) در اخلاق و معارف الهى سپرى كرد . تولدش در سال 1264 ق اتفاق افتاد و در ربيع الاوّل / 1347 ق در تهران درگذشت و در مقبرهء برادرش حاج شيخ هادى نجمآبادى به خاك سپرده شد .
از او دو اثر علمى به جاى ماند كه عبارتند از : 1 - رسالة المشتق ، 2 - حاشية على المكاسب ، شرح حالش بهطور مختصر در نقباء البشر 1 / 227 و مكارم الآثار 5 / 1781 آمده است .
آقا محمود پس از طى تحصيلات عالى و درگذشت پدر خود به جاى او در مسجد مشير السلطنه در تهران به اقامهء جماعت و ارشاد اشتغال ورزيد .
از آثار او
1 - متاع الوارثين ( اشعار ) كه در سال 1323 ق در تهران به چاپ رسيد .
نجمآبادى در سال 1361 ق مطابق با 1321 ش در سن 69 سالگى در تهران درگذشت . پيكرش در يكى از اطاقهاى قبرستان حاج شيخ قم به خاك سپرده شد .
- منابع
1 - زندگينامهء آيتاللّه شيخ هادى نجمآبادى 64 .
2 - مؤلفين كتب چاپى 6 / 99 .