3 - جنگنامه ، ( در تاريخچهء انقلاب چهارماههء آذربايجان ) .
4 - كتاب سياه ، يادگار دوران محبس .
5 - ديوان اشعار به همت شادروان تقى رزاقى كه در سال 1337 ش طبع و نشر شد .
شيوا از سال 1315 ش تا هنگام مرگ دچار بيمارى قلب و ريه و اختلال جهاز هاضمه بود ، ازاينروى از مشاغل دولتى خود را كنار كشيد و بازنشسته گرديد ، و انجمن ادبى قم را نيز تأسيس و در تربيت شاعران شهر خود كوشيد ، و در روز يكشنبه 5 / رجب / 1361 ق بيست و هشتم / تيرماه / 1321 ش سن 58 سالگى بدرود حيات گفت ، و در صحن اتابكى حضرت معصومه عليها السّلام پايين ايوان آينه به خاك سپرده شد .
از اوست :
طرّهء دوتا
يك دل مرا و بستهء آن طرّهء دوتاست * از قيد دام سلسلهء مويان دگر رهاست
الا بتر ز دوست كجا صيد مىشود * مرغى كه آشيانهء او عرش كبرياست
اى خواجه كم مبين به گدايان كوى دوست * كاينجا مقام خواجه كم از رتبهء گداست
از قدسيان بام سماوات هر صباح * رندان بادهنوش خرابات را صلاست
بر سر برهنگان مزن اى با كلاه طعن * كان را كه بر كله زده اين قوم پشت پاست
غافل مشو كه خاكنشين ديار عشق * بيرون ز حدّ آب و گلش فقر دلفزاست
در عرض و طول كشور جانپرور سخن * « شيوا » بمان كه سكهء دولت به نام ماست
جبر و اختيار
يا رب خوش آن زمان كه غم و ماجرا نبود * آثارى از عوالم هستى به پا نبود
ز آب و تراب و صرصر و آذر نبُد نشان * گردون و ماه و مهر و سپهر و سها نبود
نه نوربخش خاور و نه تيره باختر * اثبات و محو نقش صباح و مسا نبود