سلوك الگو و در صفا و صميميّت و پرهيزگارى و خودسازى بىنظير بوده است .
تأليفات
از آن استوانهء فقه و وارستگى و فضيلت ، آثار ارزشمندى نزد بازماندگان وى باقى مانده است و تا آنجا كه نگارنده اطلاع دارد ، هنوز آن تأليفات گرانسنگ به چاپ نرسيده و آنهمه ميراث ذىقيمت فرهنگى به جامعهء علمى عرضه نگشته است ، غير از رسالهء عمليهء معظمله كه در زمان حيات ايشان براى عمل مقلّدين به چاپ رسيده است .
درگذشت
ايشان در اواخر عمر شريف خود به بيمارى سختى مبتلا گشته بود و در يكى از بيمارستانهاى تهران بسترى شدند و سرانجام پس از عمرى پرافتخار و سرشار از همت و تلاش و خدمت ، در روز يكشنبه 10 / جمادى الثانى / 1378 قمرى مطابق با 30 / آذر / 1337 ش ديده از جهان فروبست و به ديار ابدى شتافت .
خبر ارتحال وى به سرعت در بابل پخش شد و هالهاى از غم و اندوه سراسر منطقه را فراگرفت و عدهء زيادى از مؤمنين و مريدان معظمله براى شركت در تشييع جنازه راهى قم شدند .
جنازهء وى با احترام به قم منتقل گرديد و پس از تجليل فراوان و شكوه خاص تا حرم مطهّر حضرت معصومه عليها السّلام تشييع گشت .
در اين مراسم باشكوه علما و بزرگان زيادى چون حضرت آيتاللّه بروجردى و حضرت آيتاللّه گلپايگانى حضور داشتند و مرحوم آقاى بروجردى آنچنان از اين مصيبت تحت تأثير قرار گفتند كه طبق گفتهء شاهدان موثّق عينى ، آن بزرگوار پابرهنه در تشييع حاضر شدند و بر پيكر آن بزرگوار نماز اقامه فرمودند . پيكر پاك آن مرحوم پس از انجام تشريفات مذهبى در قبرستان شيخان به خاك سپرده شد .
در پى ارتحال آن عالم فرزانه ، مجالس و محافل سوگوارى در قم از سوى