شيخ محمّد فاضل قائينى ( ح 1315 - 1405 ق )
آيتاللّه شيخ محمّد فرزند ملا عبد الكريم قائينى معروف به ( فاضل ) ، در روستاى « خرمنج » ، ( كه امروزه به فضلآباد موسوم است ) از توابع قاين ( جنوب خراسان ) در حدود سال 1315 ق ديده به جهان گشود . و در دامان پدرى بافضل و تقوى پرورش يافت و شروع به تحصيل مقدمات نمود . در سن نوجوانى به شهر قاين رفت و در ( مدرسهء جعفريه ) به تحصيل سطوح پرداخت . پس از آن مدتى چند در مشهد مقدس و تهران بسر برد ، و سرانجام به عتبات عاليات عزيمت كرد و در نجف اشرف سكونت اختيار نمود و پس از وصلت با صبيهء آيتاللّه شيخ على همدانى ( داماد آقا رضا همدانى صاحب مصباح الفقيه ) به تحصيل خود و تكميل مبانى نزد آيات : شيخ الشريعهء اصفهانى ، ميرزا محمّد حسين نائينى ، سيد ابو الحسن اصفهانى ، و ميرزا آقا اصطهباناتى ادامه داد . و اجازات بسيارى در اجتهاد و روايت از ساير اساتيد خود دريافت داشت .
از امتيازات فاضل ممارست و جديت او در حوزهء علميهء نجف اشرف به تدريس فقه و اصول بود ، كه در خلال سالهاى متمادى صبح و عصر به اين امر مقدس اشتغال داشته و جمع زيادى از محضرش استفاده نمودند . و در ماه رمضان و شبهاى تعطيلى حوزه به تدريس علم كلام و معارف اسلامى اشتغال داشتند .