وى در هشتم / ذىالحجه / 1348 ق در بيت علم و فضيلت ديده به جهان گشود .
پدرش ، ميرزا عبد اللّه سرابى ( 1295 - 1376 ق ) عالم فرزانه و محترم سراب بود . وى با رفتار و گفتارش - كه از ورع و تقوايش برمىخاست - اثرى ژرف بر دلهاى مردم نهاده و در زمان اشغال آذربايجان و حكومت پيشهورى به خوبى از مرزهاى عقيده و ايمان دفاع مىكرد و سدّى استوار در برابر آنان به شمار مىرفت . نياى مادرىاش نيز ميرزا جليل واعظ از مدرسان فقه و اصول و از شعراى زبردست و آشنا به زبانهاى : تركى ، فارسى و عربى بوده است .
شيخ محمّد على پس از فراگيرى خواندن و نوشتن و قرآن كريم ، به تحصيل علوم دينى روى آورد و مقدمات را نزد پدرش و ديگران فراگرفت . سپس در چهاردهسالگى ( 1362 ق ) به مدرسهء طالبيهء تبريز رفت و به آموختن ادبيات و مطوّل و حاشيه و شرح باب حادى عشر نزد اساتيدى چون : ميرزا على اصغر باغميشهاى پرداخت . در 1364 ق به حوزهء علميهء قم آمد و سطوح را نزد حضرات آيات : ميرزا محمّد مجاهدى تبريزى ، سيد محمّد باقر سلطانى طباطبائى ، شيخ موسى زنجانى « عباسى » ، سيد حسين قاضى تبريزى ، ميرزا صادق طاهباز و شيخ مرتضى حائرى يزدى فراگرفت .
وى در سال 1370 ق به نجف اشرف مهاجرت كرد و در دروس آيات : سيد محمود شاهرودى ، سيد محسن طباطبائى حكيم ، ميرزا باقر زنجانى و سيد
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1740
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٧٤٠