حسن وزوائى ، شيخ محمّد حسن نادى ، شيخ على اكبر حكمى يزدى ( رسائل ) ، سيّد صادق حسينى قمى ، ميرزا محمّد ارباب قمى و ميرزا ابو القاسم قمى « كبير » بهرهمند شد . در سال 1313 ق به تهران رفت و سطوح را نزد حضرات آيات : شيخ محمّد حسن آشتيانى و ميرزا ابو طالب زنجانى به پايان رساند .
در سال 1318 ق راه نجف اشرف را در پيش گرفت و در آن ديار ، ابتدا مدتى چند از محضر شيخ هادى تهرانى ، و شيخ رضا همدانى و سپس از آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى و سيّد محمّد كاظم طباطبائى يزدى بهرهمند گرديد .
در سال 1324 ق به سامرا رفت و از محضر آيتاللّه ميرزا محمّد تقى شيرازى استفادهء علمى نمود . پس از پايان جنگ بين الملل اوّل ( يعنى 1335 ق ) به شهر كاظمين ، سپس بنا بر دعوت آيتاللّه شيرازى به كربلاى معلى رفت و به امر تدريس ارشاد پرداخت . از آيتاللّه سيّد حسن صدر اجازهء روايت دريافت داشته است .
در سال 1349 ق پس از زيارت مرقد مطهر ثامن الحجج امام رضا عليه السّلام و ديدار اقوام خود در قم ، و پس از امر آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى در آن ديار مقدس توقف نمود و به امر تدريس سطح و خارج پرداخت .
تجديد بناى « مسجد نو » واقع در مقابل قبرستان شيخان و احداث پارك ملّى قم را به وسيلهء ايشان انجام گرفت .
از تأليفات ايشان :
1 - الفقه الاستدلالى ، در چند جلد .