پدرش از شاگردان پدر خود ، ميرزا حسين نائينى ، شيخ ضياء الدّين عراقى و سيد ابو الحسن اصفهانى در نجف اشرف و از مشاهير زهاد و عبّاد بود . از آثار او :
الفيه فى مدح اهل البيت عليهم السّلام و تواريخ الانبياء مىباشد ، وى در سال 1395 ق در حدود 85 سالگى در نجف اشرف درگذشت .
تحصيلات
شيخ محمّد ، مقدمات را نزد عموى خود آيتاللّه شيخ هادى زين العابدين و هيئت و حساب را از ميرزا محمّد اردبيلى و سطح را نيز در نزد عموى دانشمند خود استفاده كرد .
ايشان دروس خارج را از محضر آيات : شيخ حسين حلى و سيد ابو القاسم خوئى استفاده و تقريرات دروس آنان را يادداشت نمود . وى در نجف اشرف به تأليف و خدمات اجتماعى و اقامهء جماعت اشتغال داشت . در سال 1404 ق از راه سوريه به ايران مهاجرت كرد و در حوزهء علميهء قم سكونت اختيار نمود . چند سالى در مسجدى كه مقابل منزل آيتاللّه گلپايگانى واقع است ، به جماعت و ارشاد اشتغال داشت و دو ، سه سال آخر عمر خود ، انزواى كامل را برگزيد .
از آثار او
1 - ادعية سريعة الاجابة ، چاپ شده .
2 - الأسرار الرحمانية فى الأدعية و الأذكار .
3 - الاصول السامية ، تقريرات درس اصول شيخ حسين حلّى .
4 - الاصول الواضحة ، تقريرات درس اصول سيد ابو القاسم خوئى .
5 - البيان الاوفى فى شرح العروة الوثقى ، تقريرات درس حلى « كتاب الطهارة » در چهار جلد .
6 - البيان الثاقب فى شرح المكاسب ، تقريرات درس شيخ حسين حلى .