كلام را از محضر آيتاللّه شيخ محمّد جواد بلاغى بهرهمند گرديد .
در سال 1374 ق به خرمشهر بازگشت ، و به ارشاد و هدايت مردم پرداخت و نفوذ بسيار زيادى در منطقه حاصل نمود .
در سال 1400 ق در پى جنگ تحميلى از خرمشهر به قم مهاجرت كرد و منزل ايشان همواره يكى از كانونهاى فرهنگى و مجمع الفضلاء محسوب مىشد . مهر ، محبت ، صداقت ، راستى و اخلاص در كار ، در سيماى اين مرد بزرگ ظاهر بود .
از آثار قلمى ايشان :
مرحوم آيتاللّه خاقانى قلمى بسيار ادبى روان داشت و آن را بيشتر در حوزهء فرهنگى و ادبى به كار برد ، ولى در اثر حمله به جهان تشيع و شروع جنگ ادبى و عقايدى ، ايشان قلم خود را در خدمت به مذهب و دين قرار داد و آثارى بسيار گرانسنگ از خود به يادگار گذاشت .
1 - ردّ الجبهان .
2 - ردّ الحنفاوى .
3 - ردّ الخطوط العريضة .
4 - طريق المعرفة .
5 - بين الحق و الباطل .
6 - ديوان شيخ جاسم خاقانى ( گردآورى ) .
7 - فى نادى آل الخاقانى .
8 - ديوان شعر ( بنا بر نقل خود ايشان اين ديوان همراه با ساير كتابخانهاش در هنگام جنگ بين ايران و عراق از دست رفت ، و به اين خاطر بسيار تأثر و افسوس مىخورد ) .
سرانجام در روز دوشنبه 25 / رجب / 1408 ق مطابق با 24 / اسفند / 1366 ش در پى بيمارى در يكى از بيمارستانهاى تهران درگذشت ، و پس از تشييع